VOLG ONS OP TWITTER

10-12-2017: De Fendert VR 1 - Apollo'69 VR1

De Fendert VR 1 - Apollo'69 VR1

December, je was altijd een maand van geluk, van warme kleuren en warme thee. Je was een maand van open haarden en hete chocomelk, marshmallows en dekens. Je was december. Je was niet te stoppen. Nu ben je een maand van rillende dames op een nat veld, vechtend voor elkaar.

De ijzige wind van vorige week was gaan liggen en had plaats gemaakt voor een iets zachtere dag. Met 13 man werd het veld betreden tegen de nummer één van de competitie. Terwijl sommige dames in hun handen aan het wrijven waren om de kou te trotseren, waren anderen druk bezig met een warming up. Het plan was om niet stil te blijven staan. De zon verschool zich achter de wolken en de wind had besloten een tandje bij te zetten. Vooraf had Jannie in de kleedkamer gezegd wat ze wilde zien: verliezen met 3-0 en niet met 10-0. Verdedigend spelen dus.

De wedstrijd ving aan. De eerste 10 minuten waren overduidelijk voor Apollo. De dames waren vooral aan onze linkerkant druk aan het zetten. Keer op keer werd er een lange bal vooruit gespeeld naar één van de aanvalsters. Uiteindelijk was dit ook de speelstijl die de gehele wedstrijd aangenomen werd. Maar een paar dames hadden het vermogen rust te houden en over te spelen. Ondanks het vele rennen achter de lange ballen aan, gaven Ilse, Evy en Chantal niet op en wisten de aanvallen te pareren. Wilmiek wist op het middenveld de verdediging goed dicht te houden en tegelijk genoeg energie over te houden om ook mee te gaan met de aanval. Na het een tijdje aangezien te hebben, kwamen de eerste aanvallen van de dames van De Fendert. Keer op keer werd onze ijzersterke Marion gevonden. Samen met Eefke en Wilmiek vormde zij een cruciale samenwerking op het middenveld. Toch werden de meeste aanvallen gestopt. Ondanks hard werken van Joyce in de spits en Esther op rechtshalf, kwamen de dames er geruime tijd niet doorheen.Wederom was het Marion die via een schitterende rush naar de linkerkant van de 16 wist te geraken en de bal wist voor te geven op Tess. Deze wist de bal over de keepster heen te krijgen. Tegen alle verwachting in stonden de dames voor met 1-0.

De gehele eerste helft stond daarna in het teken van de dames van De Fendert. Ondanks herhaaldelijk zeuren van de tegenstander op alles wat los en vast zat, wisten de dames zich niet van hun stuk te laten brengen. Sharon wist zoveel aanvallen te stoppen op rechts, dat Marjet maar een paar keer moest ingrijpen. En dat deed ze vol overtuiging. Toch was iedereen blij toen de eerste helft werd afgefloten.

In de kleedkamer werd er vol lof gesproken over het werkvermogen van de dames in het veld. Joyce was ondertussen voor Loes gewisseld, die even aan haar nieuwe positie moest wennen, maar voortreffelijk haar taken wist te vervullen. Wat was het plan? Gingen de dames door met de aanval, maar moest er wel gerekend worden op een counter? Of gingen we toch het defensieve spel aan, zoals voor aanvang besproken. We zouden het wel zien....

De tweede helft was identiek aan de eerste. De Fendert had constant de overhand en de verdediging liet geen bal door. Elke verdediging werd of weliswaar gestopt door de laatste linie, of door een geweldig spelende Marjet in het doel. Toch kon deze niet voorkomen dat de 1-1 een kwartier voor tijd zou vallen. Er was ongeloof. Weer een simpel doelpunt dat voorkomen had moeten worden. Ondanks dat de dames nu weer gelijk stonden, was het gezeur en gezanik er niet minder op geworden. De scheidsrechter kreeg het steeds om zijn oren en deze moest zelfs nog een woordje met de grensrechter wisselen. Ook Renée, die zo aardig was om te komen vlaggen, kon in hun ogen niks goed doen. We zouden het nog wel merken als we bij hen zouden moeten spelen....

Tess gaf het na een blessure een 15 minuten voor tijd op en werd gewisseld door Marjolein. Ondanks dat Marjolein een tijdje niet gespeeld had, was zij degene die verantwoordelijk is voor de uiteindelijke winst van de dames. Met een snelle tred ging ze richting doel en in plaats van zelf te schieten, gaf zij de bal 3 minuten voor het eind af op Eefke, die de 2-1 in het net schoot. Vreugde alom. De bank en de supporters werden helemaal gek. De laatste minuten waren tergend. De tijd kroop voorbij. We zagen hoe Chantal, Evy en Ilse vakkundig alle ballen weg wisten te werken en hoe Sharon haar tegenstandster keer op keer het bos wist in te sturen. Uiteindelijk was daar het verlossend fluitsignaal toen Marjet een bal die over de achterlijn was geschoten mocht uitnemen.

De winst was verdiend en er werd volop van genoten. Ondanks het missen van een aantal zeer cruciale speelsters, wisten de dames de wedstrijd naar eigen hand te zetten en lieten ze zich niet intimideren door het gedrag van de tegenstander. Deze hele wedstrijd stond in het teken van voor elkaar werken en weten dat je niet onder doet voor de tegenstander. Er is bewezen dat wanneer je ergens in gelooft, er toch meer mogelijk is dan dat je zou denken.

Together we can do great things...

» Nieuwsarchief
Wilt u ook sponsor worden van v.v. De Fendert? Neem contact met ons op!