VOLG ONS OP TWITTER

27-11-2016: ODIO JO17-1 - De Fendert JO17-1

ODIO JO17-1 - De Fendert JO17-1

Zaterdag stond er een uitwedstrijd gepland voor de jongens van JO17-1 naar Ossendrecht om het daar op te gaan nemen tegen ODIO. Een niet al te moeilijke tegenstander, gezien de ranglijst met maar één wedstrijd winst op zak. Daar aangekomen ging het eigenlijk al mis, kleedkamer vijf was voor ons gereserveerd maar deze konden we eerst niet vinden. Tja, als je de cijfers aan de binnenkant plaatst, dan is dat moeilijk te ontdekken en de deur zat ook nog eens op slot; dus zoeken naar de terreinknecht om de deur te laten openen. Na het omkleden begonnen we iets later aan de warming-up. 

Om half twee kwam de scheids het veld op en begon al resoluut te fluiten dat onze jongens zich moesten komen melden bij hem. ‘Een man van weinig woorden’, dacht ik nog. Dat bleek ook toen hij de vlag gaf en helemaal niets zei, oké denk je dan en mijn collega-vlagger zei het al hij heeft zo eens zijn kuren. Maar goed om vijf over half twee startten we aan deze strijd en meteen kon je wel zien dat onze jongens het spel dicteerde. En met een goed opgezette aanval over de linkerkant werd Floris weggestuurd en ging met de bal de zestien in. Daar werd hij gehaakt van achteren en de scheids wees naar de penalty stip. Deion die de bal had neergelegd, en anders altijd de bal hard schiet, wilde het te mooi doen en miste deze kans. Odio leefde nog en zagen ook mogelijkheden om een keer over de middenlijn te komen en kregen een vrije trap door een overtreding van één van onze verdedigers. De bal werd hoog ingezet en verkeerd weggewerkt door onze jongens waarbij de bal voor de voeten van een speler van Odio belandde en deze inschoot: 1-0. Een teleurstelling van jewelste daar waar je vijf minuten geleden op voorsprong had moeten komen kijk je nu tegen een achterstand aan. Maar er was geen man overboord. Het was nog lang en gezien het spelbeeld waren we de bovenliggende partij dus dat moest wel goed gaan komen. De combinaties vloeide geweldig ineen en het altijd lastig communiceren bij onze jongens ging vandaag juist fantastisch. En met nog een kwartier voor rust kwam dan ook de verlossende treffer, een mooie steekbal van Deion op Bart werd vervolgens netjes over de uitkomende keeper gewipt: 1-1. Doordrukken en de snelheid in het spel houden was het advies naar de jongens omdat Odio het spel bijster was in deze fase. Maar de snelheid werd gecorrigeerd door de man met de fluit die zijn rol in deze wedstrijd ging opeisen. Want hij begon er lustig op los te blazen, bijna elk duel werd de nek omgedraaid door deze man. De rust naderde en de kansen die we nog kregen gingen naast of werden gestopt door de keeper, dus gingen we rusten met een 1-1 stand. Hier hadden we weinig te vertellen omdat het goed stond en als ze zo bleven strijden gingen de drie punten vanzelf mee naar de Fendert. Na het fluitsignaal begonnen we aan de tweede helft, en het was de Fendert die dicteerde. En gelijk ook scoorde, want door een schitterende actie over rechts van Sieb werd de bal voorgezet precies op maat voor de klaarstaande Bart die hem met een diagonaal in de kruising schoot: 1-2. Een flinke opsteker voor de jongens die dit niet meer wilde weggeven. De strijdvaardigheid bleef van een hoog kaliber, maar ja dan heb je nog die man in het zwart rond huppelen die daar wel even een stokje voor stak door weer het wazige fluiten van de eerste helft op te pakken. Zo werd Deion, die een kopduel aanging en waarbij de speler van Odio iets eerder op de grond kwam en Deion op zijn tenen terecht kwam, weggestuurd met geel. Zowel de leiders als spelers wilde wel weten wat er aan de hand was, omdat er in onze ogen niets gebeurde wat verkeerd was. Maar zoals eerder vermeld er kwam niets uit de man, zelfs onze aanvoerder die het ging proberen, kreeg nul op zijn rekest. Maar goed, “vijf minuten”, riep hij duidelijk. (Iets wat niet kan omdat geel tien minuten betekent). Na vijf minuten riep Thomas; “Scheids kan hij er weer in?”. “Nee, het is tien minuten”, zijn stem inmiddels terug gevonden denk ik. Maar heel deze consternatie leidde wel dat onze jongens niet geheel meer bij de les waren en werd het spel wat rommelig. Odio wilde hier duidelijk van profiteren en kwam er met een paar aanvallen goed uit, maar deze gingen naast of onze keeper pakte ze. Het spel bleef hectisch en onze keeper pakte nog een zeker 100% kans van Odio door een aanval van hen over rechts te pakken. Deion mocht er weer in en hoe raar het klinkt het spel werd weer wat rustiger. Hier dacht onze keeper ook aan mee te werken en een schot op doel pakte hij om vervolgens de bal aan zijn voet te houden (tijd rekken heet dat). De toeschouwers riepen dat hij de bal nu niet meer op mocht pakken. Daar zag ik de bui al hangen. De spits rende op hem af en de keeper pakte de bal. Meteen het fluitsignaal en de man in het zwart kon ineens wel verbaal zijn. Met tien man op de lijn en de keeper ervoor probeerde we de schade te herstellen, helaas want de bal werd hoog in het doel geschoten: 2-2. Een domper van jewelste en in de resterende tijd konden we niet echt meer een vuist maken om dit verlies om te zetten naar winst. Jammer van een leuke pot voetbal waarin de man in het zwart een duidelijke rol speelde door het snelle spel te vertragen door overal voor te fluiten. En de persoonlijke fouten die we dan zelf begaan door het niet maken van doelpunten en tja dan toch ook de keepersfout die helaas voor ons toch benut werd. 

» Nieuwsarchief
Wilt u ook sponsor worden van v.v. De Fendert? Neem contact met ons op!