VOLG ONS OP TWITTER

06-06-2016: C1 wint toernooi bij Seolto

C1 wint toernooi bij Seolto

Was het tijdstip iets aan de vroege kant, of waren de jongens van het C1 gespannen? Het tijdstip van vertrekken naar Seolto was inderdaad vroeg; 8.30 uur voor een toernooi te gaan spelen gaat niet in de koude kleren zitten. Of was het de spanning? Want dat er iets stond te gebeuren was (en werd) vandaag een feit. De allerlaatste wedstrijden voor Timo Sciarone in het Fendert tenue met zijn vrienden kwamen vandaag in zicht. Timo gaat verhuizen naar Breda en gaat dan logischerwijs ook daar voetballen en wel bij Baronie. Maar eerst deze wedstrijden maar eens afwerken, dus zaten we rond 8.45 uur in de kleedkamer om vervolgens aan de warming up te gaan beginnen.

Ferdy had besloten om de jongens zelf te laten bepalen hoe de opstelling er uit zou zien. Mijn gedachte was gelijk dat het “helemaal door elkaar gemixt” zou worden met alleen de keeper op zijn vaste positie. Maar niets was minder waar, het vaste concept werd uit de hoge hoed getoverd en zo begonnen we dus aan de eerste wedstrijd. Seolto zelf was de uitdager en daar spelen wel wat belangen bij. Schoolvriendjes die een hele week een grote mond hebben dat ze met grote cijfers zouden winnen kwamen van de koude kermis thuis. Door goed verzorgd voetbal te spelen was er de eindstand na 20 minuten te hebben gespeeld; 3-0 voor de rode trein uit de Fendert.

Hierna hadden de jongens 40 minuten rust en konden ze gaan puzzelen aan hun nieuwe opdracht: “hoe gaan we spelen tegen de volgende tegenstander Good-Luck?”. De verrassing kwam er weer niet uit, gewoon de normale opstelling zoals we het hele seizoen al gespeeld hebben. Het team van Good-Luck moest bestreden worden, een beter ogend team dan Seolto dus alert zijn. De eerste kansjes gingen over en weer, onze spits had toch wel de grootste mogelijkheid om te scoren maar raakte de lat. Ook onze keeper was in goeden doen want pakte óók opgelegde kansen van Good-Luck en hield de nul voor ons. De uitslag was een gelijk spel; 0-0. Tja, Timo nam afscheid en had wat versnaperingen mee genomen die genuttigd moesten worden. Dus met zijn allen aan de chips en cola. Een aantal jongens kwam met de vraag waarom zij de opstelling moesten maken. ”We willen dit toernooi winnen voor Timo omdat het de laatste keer is dat hij bij ons speelt” was hun mededeling. Ja, dan moet je toch even slikken als leider zijnde. Wat een mooie groep hebben we toch waar we met trots een heel seizoen mee hebben mogen werken. Na dit gesprek gingen we ook voor de zekerheid om het toernooi te gaan winnen.

De derde wedstrijd was RWB de tegenstander. Een onbekende club voor ons die wat grilliger speelde maar onze boys lieten zich niet van de wijs brengen. Behalve de scheids, die stuurde twee jongens weg voor vijf minuten één van ons en één van RWB. Maar we waren beter, alleen de kansen die je dan krijgt moet je wel benutten om te kunnen winnen. De overwinning kwam er ook door een mooie aanval goed af te ronden was daar de 1-0 voor ons. De scheids floot en nog één wedstrijd moesten we aan de bak. Qua doelsaldo stonden we achter Good-luck, maar die lieten het afweten in hun laatste wedstrijd tegen Seolto die de wedstrijd in evenwicht hield en een 1-1 eruit sleepte.

Anders hadden we met 7-0 moeten winnen van onze laatste opponent Olympia ‘60. De allerlaatste voor onze Timo, een beetje gespannen waren de jongens wel maar de zelfverzekerdheid straalde er van af. Winnen was het devies, nou ik kan je vertellen een orkaan was er niets bij wat gingen de boys te keer zeg. Ik zei tegen Ferdy: “Zullen we Timo straks in de spits zetten?” is ook leuk voor hem dachten we. Maar na de drie nul liep Deion vol overtuiging naar Timo en ging laatste man spelen en dirigeerde Timo naar de spits. Dit hadden ze dus zelf al afgesproken. Het kippenvel moment liep hoog op toen Timo ook nog scoorde. De anders altijd zo ingetogen Timo trok zijn shirt uit en liet zich toejuichen door de meegereisde ouders, spelers en leiders. Na dit gebeuren scoorde hij nog eens en iedereen was in extase, maar de koek was nog niet op. Hij scoorde voor de derde keer. Daarna was er in het spel een cornermoment die Colin op Timo gaf. Timo kopte de bal, waarbij hij een assist gaf en een speler van de tegenpartij een eigen doelpunt maakte. Ook de keeper kreeg een wissel. Kenzo in de goal en Jordy in de spits. De uittrap van Kenzo kwam bij Jordy die de bal verlengde op Timo en die tekende voor zijn vierde doelpunt. Uiteindelijk werd het 9-0 en was de toernooizege een feit.

Gewoon op eigen kracht en wat emotie hun doel bereikt, schitterend gewoon. De beker mocht Timo halen en houden als aandenken aan deze prachtige groep. Voor de Fendert een aderlating en voor Baronie een verrijking omdat Timo een speler is die het wel in zich heeft om ver te komen. Na hem het beste te hebben gewenst kregen we nog een mooie fles bier aangeboden als dank voor een mooi seizoen. Verder wil ik Erik bedanken voor zijn bereidheid om te helpen vandaag. Dit is in het seizoen ook al eerder voorgekomen wat toch een teken is dat het goed zit binnen onze club als het om elkaar helpen gaat!

» Nieuwsarchief
Wilt u ook sponsor worden van v.v. De Fendert? Neem contact met ons op!