VOLG ONS OP TWITTER

28-02-2016: Bruse Boys VR1 - De Fendert VR1

Bruse Boys VR1 - De Fendert VR1

Het strijdtoneel van onze gladiatoren lag deze week in het winderige Bruinisse. Vol goede moed trokken onze vrienden richting het westen des lands. Men kon de spanning ruiken, want jongens en meisjes, onze tegenstander was een geduchte. Met 4 auto's sterk kwamen onze strijders in Bruinisse aan. Het veld strekte zich uit langs het Grevelingen, waardoor er een constante zijwind stond. Een voor een druppelden ze binnen, onze helden. Tijdens het omkleden van straat naar sport werden er nog een paar laatste woorden gesproken. Wij zouden hier als overwinnaar na negentig minuten het veld verlaten. Verliezen was geen optie. De dames hadden een winst nodig om de zure smaak van de afgelopen paar weken weg te spoelen.

De wedstrijd ving aan. Op de flanken waren onze snelste spelers gezet en Eefke begon als een titaan op het middenveld. Het was haar eerste strijd na maanden. Ons geloof in een overwinning was groot, doordat zij wedergekeerd was in ons midden. Minuten verstreken, waarin onze tactiek over de flanken goed van pas kwam. De eerste tien minuten kwam er geen tegenstander aan te pas. Het middenveld bediende het trio spitsen fantastisch en de verdediging werkte elke bal van de tegenstander op adequate manier weg. Er kwam een corner uit een aanval en aangezien deze van de linkerkant kwam nam Tess deze. Met een ferme trap krulde de bal richting Wieske, die hem uit de lucht op de voet nam en hem zonder problemen het doel in werkte. De euforie was groot. Door deze snelle goal, kwam het team nog harder in actie. Ankie gaf de ballen schitterend over de verdediging heen, maar helaas kwam Marion niet tot scoren. Toch lieten onze soldaten het afweten, toen een simpele bal achter Marjet eindigde. De rust werd uiteindelijk ingeblazen. Het was overduidelijk dat de tegenstander het achter staan in de eerste helft niet goed kon bevatten en werd steeds harder.

De tweede helft betekende ook voor onze strijders, dat ze zichzelf op moesten stellen met wind tegen. De wind had besloten om er de pas achter te zetten en was flink opgekomen. De bal ging over en weer en je zag dat onze gladiatoren problemen hadden met deze felle wind. Toch was het Eefke die de 2-1 prachtig achter de keepster legde. Met een zeer mooie bal over de grond bleef de tegenstander verslagen achter. Daar was ze dan eindelijk! De vrouw waar we zo lang op hebben moeten wachten. De dame die maar bleef rennen en positief bleef. Daar was haar doelpunt. En een zeer terechte.

Toch kwam de tegenstander terug op 2-2 met hulp van de grensrechter van de tegenstander. Deze dame had besloten dat een slimme rush van Marion onderbroken moest worden. Dit deed ze door de bal uit te geven, terwijl dat niet het geval was. Met de reactie: 'maar jullie spelen ook weleens vals', wist Jannie als coach dat er geen land mee te bezeilen was. De scheidsrechter gaf aan dat hij niet alles kon zien en af moest gaan op de eerlijkheid van dergelijke vrijwilligers. Snel pakte Bruse Boys het spel weer op en maakten een rush richting Marjet. De bal werd hard in de korte hoek geschoten en Marjet kon er niet meer bij. Hoe zij zichzelf ook strekte en hoe graag ze ook wilde, de stand was wederom gelijk. De spanning was te snijden. We zagen een Marleen die niet stopte met rennen en haar directe tegenstander het bos in liep. We zagen hoe Marjolein op het middenveld keer na keer de bal wist te veroveren. Iedereen liep voor elkaar en iedereen kwam voor elkaar op.

Minuten verstreken en het leek een eeuwigheid te duren. Esther werd door de tegenstander op haar voet getrapt en moest ons strijdtoneel helaas verlaten. Wietske, die net gewisseld was met Tess, kwam er weer in voor Esther. Het was de laatste minuut. De scheidsrechter had aangegeven dat er nog een minuut blessuretijd bij zou komen. Toch kwam weer die pass op Marion vanuit het middenveld. Onze strijders hadden zich opgesteld in de zestien van de vijand. Marion gaf een pass op Tess en deze gaf hem door op Joyce. Joyce kapte de bal, maar haar tegenstander trapte er niet in. Joyce besloot nog een keer te kappen en toen was ze haar tegenstander kwijt. Oog in oog stond ze met de keepster en ze schoot de bal vakkundig het net in. In de laatste 30 seconden viel de 3-2 voor onze vrienden. De euforie was groot. Er was een bal van spelers op de grond die schreeuwden en feest aan het vieren waren. Toch moesten ze weer terug voor de aftrap, aangezien er nog een minuut gespeeld moest worden. De minuut voelde als een eeuwigheid. Iedereen verdedigde. Caro en Demi stonden hun mannetje en Evy bracht haar vrouw dusdanig op een dwaalspoor, dat in de laatste minuut er niks meer gepresteerd kon worden door de tegenstanders. Het eindsignaal klonk en onze strijders vielen elkaar in de armen. Een zeer verdiende 2-3 was de eindstand van deze wedstrijd der titanen. Met een hoop blessures, een hoop blauwe plekken en één speelster die naar de auto gedragen moest worden, zat deze overwinning als gegoten.

» Nieuwsarchief
Wilt u ook sponsor worden van v.v. De Fendert? Neem contact met ons op!